Maandelijks archief: december 2012

Dagblad Trouw: ‘ik lijk een woesteling, maar ik heb een heel klein hartje’

Marco Kroon De Tien Geboden Trouw 29 december 2012

Marco Kroon De Tien Geboden Trouw 29 december 2012

In het dagblad Trouw is op zaterdag 29 december 2012 is het artikel geplaatst naar aanleiding van een gesprek van kapitein Marco Krroon en Arjan Visser aan de hand van ‘De Tien Geboden’.

 

Marco Kroon De Tien Geboden

Marco Kroon De Tien Geboden

‘Ik geloof wel in iets, maar ik weet niet wat het is en dat wou ik graag zo laten’.

Arjan Visser verzorgt voor Dagblad Trouw de rubriek ‘Tien Geboden”.  De interviews zijn ook in boekvorm verschenen. Klik hier voor meer informatie.

 

 

 

De Langste Nacht: “We gingen op de vijand af. Gevechtcontact was zeker”

Boekfragment “leiderschap onder vuur’ van kapitein Marco Kroon:

‘These mist covered mountains Are a home now for me But my home is the lowlands And always will be’ Uit: Brothers In Arms, Dire Straits (1985)

De langste nacht

Het was 12 juli 2006, de laatste opdracht voor ons Viper-peloton in de Chora-vallei, Afghanistan. Ons doel: het creëren van freedom of movement. Maandenlang hadden we samen met het AUSSAS-peloton, onze Australische collega’s, verkenningen uitgevoerd en High Value Targets gelokaliseerd. Waar zat de vijand, met hoeveel en hoe sterk was ze? Het terrein was bergachtig, met begroeiing langs de beken. Muurtjes, trappetjes, huisjes en hutjes waren opgetrokken uit dezelfde klei waarop we stonden; het was een Efteling-gebied zonder sprookjes. We kenden dit terrein minder goed dan onze tegenstanders. Bij al onze operaties gingen we steeds voorzichtig voorwaarts, van dorp naar dorp, tot we op de vijand stuitten. Of beter gezegd, zij op ons, want we waren niet uit op contact. Zodra we werden aangevallen was het zaak om zo snel en zo goed mogelijk het gevecht af te breken, veilig terug te keren naar kamp en onze bevindingen aan het hoger echelon te rapporteren.

Deze operatie, Operatie Chitag, zou anders zijn. Als een speerpunt zouden we door de vijandelijke linies trekken, kinetisch erin gaan. De volgende ochtend haalde een grotere groep ons dan in een soort rupsbeweging in. We gingen op de vijand af. Gevechtcontact was zeker. De operatie was zorgvuldig voorbereid, de juiste nacht was uitgekozen. Hoe goed alles ook leek te zijn doorgenomen, een ding wisten we niet: of we met z’n allen zouden terugkomen. De mannen beseften dat. Kort voor vertrek keken we naar een compilatie van beelden uit eerdere missies en luisterden we naar Brothers in Arms, van Dire Straits. Het was een afscheid. Freedom of movement creëren was weliswaar ons doel, maar zonder woorden stelden we ons er nog een: thuiskomen. We keken elkaar in de ogen, drukten elkaars hand. Toen, zwijgend, liepen we naar de auto’s.

Het dorp Chora, the white compound, was ons verzamelpunt. We kenden deze plek goed, want het was al vaker bevochten. Vanuit hier zouden we vertrekken. Ons einddoel lag vervolgens nog twintig kilometer dieper in vijandelijk gebied. We zaten tegen de avondschemer en wachtten tot het nacht werd. Iedereen rustte uit voor de actie en ging slapen op de klei. Mij lukte het niet. De adrenaline pompte te hard en steeds weer ging ik in mijn hoofd na of ik aan alles had gedacht en alle risico’s had afgedekt. Een groot deel van mijn denken bestond uit piekeren. Was de beslissing juist om te voet te gaan? Waren de voorraden goed verdeeld, was het terrein afdoende ingeprent? Het was per slot van rekening onbekend guerrillaterrein. Om mijn gedachten stop te zetten, stond ik op en maakte nog één keer een foto van de slapende mannen.

 

“Een leider moet het heilige vuur hebben”

In Landmacht, het personeelsblad van de Koninklijke Landmacht is een interview met kapitein Marco Kroon geplaatst.

- “Keep it simple stupid. Houd je plan en boodschap zo simpel mogelijk, dan blijft-ie het best hangen.” Zijn belangrijkste kernboodschap voor leiders staat wellicht al op de allereerste pagina: Leiders worden geboren. Goede leiders worden gemaakt. -

 Klik hier om het Magazine als .pdf te openen. Het artikel staat op pagina 20: “Een leider moet het heilige vuur hebben!”

Landmacht artikel 15 december 2012 kapitein Marco Kroon

Landmacht artikel 15 december 2012 kapitein Marco Kroon

2de druk ‘Leiderschap onder vuur’ is verschenen!

2de druk komt aan bij de uitgever

2de druk komt aan bij de uitgever

Eerste druk op 22 november verschenen, 10 december tweede druk!

Eerste druk op 22 november verschenen, 10 december tweede druk!

De eerste druk was uitverkocht op het moment dat het boek verscheen op 22 november 2012.  De belangstelling voor ‘leiderschap onder vuur’  is enorm. De levering van het boek heeft vertraging opgelopen. Maar vanaf nu is het boek weer volop leverbaar.

 

 

‘niet voor één enkele actie, maar voor zijn optreden als leider, als militair en als mens tijdens de hele missie.’

‘Kapitein Marinus Johannes Kroon is de Militaire

Willems-Orde toegekend wegens moed, beleid en

trouw (…). Hij krijgt deze onderscheiding niet voor

één enkele actie, maar voor zijn optreden als leider,

als militair en als mens tijdens de hele missie.’

Uit: toespraak van Hare Majesteit Koningin Beatrix
tijdens de uitreiking van de Militaire Willems-Orde aan
M.J. Kroon, kapitein van het wapen der Infanterie, 29 mei 2009.

Uitreiking van de Militaire Willemsorde aan Marco Kroon door HrMs de Koningin.

Uitreiking van de Militaire Willemsorde aan Marco Kroon door HrMs de Koningin.

Kapitein Marco Kroon signeert

Ruim zestig handtekeningen zette Marco Kroon afgelopen zaterdag tijdens een signeersessie die de Stichting Veteranen Brabant Zuid Oost organiseerde in De Treffer, het inloophuis voor veteranen. Onlangs verscheen Kroons boek ‘Leiderschap onder vuur’, waarin de kapitein zijn inzichten en gedachten over leiderschap deelt, en ook persoonlijke ervaringen en verhalen. Rode draad door het boek is de eerste nacht van Operatie Chitag, waarin Kroons peloton in de Chora-vallei werd omsingeld door een vijandelijke overmacht.

Voor moedig optreden en leidinggeven als officier bij de vuurgevechtenin Afghanistan werd Kroon in 2009 onderscheiden met de Militaire Willems-Orde. De twee uur durende signeersessie werd druk bezocht. Vooral veel ‘jonge’ veteranen kwamen naar het inloophuis aan de Smitsstraat.